Menu

Η αναβίωση ενός θρύλου: BMW 530 MLE (+video)

Δοκιμή: Audi A1 Sportback 30 TFSI

Επετειακό Abarth 695 70° Anniversario

Aston Martin DBS GT Zagato με 711 ίππους

previous arrow
next arrow
PlayPause
previous arrownext arrow
Shadow
Slider

Επιτέλους…φτιάξτε τους δρόμους!

08 Ιαν 2016

Επιτέλους…φτιάξτε τους δρόμους!

Καλό ταξίδι Χρήστο !

Μπορεί τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων που μόλις πέρασαν όλοι μας να σιγοτραγουδήσαμε το «καλήν ημέραν άρχοντες», αλλά σίγουρα όμως δεν εννοούσαμε το καλή επιστροφή στην βάση όπου και ξεκινήσαμε την ολιγοήμερη απόδρασή μας. Και πάλι με απόντες αρκετούς συνανθρώπους μας ξεκίνησε η νέα χρονιά.

Η προχειρότητα και το «δε βαριέσαι» ήσαν εκείνα τα στοιχεία που σχεδόν πάντοτε ξεχνάμε όταν ταξιδεύουμε στους τόπους καταγωγής όπου ανήκουμε. Η υπερβολική ταχύτητα και το ιδιαιτέρως ασυντήρητο επαρχιακό οδόστρωμα κατάφεραν για ακόμη μια φορά να ανακόψουν την χαρά που δίνουν κάθε χρόνο σε όλους μας οι μέρες της γέννησης του θεανθρώπου. Το Επιτροχών και εγώ (Παντελής) προσωπικά χάσαμε έναν καλό φίλο, εξαίρετο συνεργάτη, και συνοδοιπόρο στην δύσκολη πορεία της ζωής μας. Ο φίλος Χρήστος Μπουκώρος, μόλις στα 41 του χρόνια αναχώρησε για το μεγάλο ταξίδι της ζωής του. Έπεσε θύμα και αυτός που οδηγούσε καλά της ολισθηρότητας του δρόμου καθώς οδηγούσε προς την εργασία του. Ξέρετε δεν είναι και εύκολη υπόθεση την ώρα που οδηγείς ξαφνικά να έρθουν τα «πάντα ανάποδα» στην ζωή σου, όπως ήρθανε στην ζωή του Χρηστάρα που έπεσε με το πίσω μέρος του αυτοκινήτου του πάνω στην σιδερένια καρότσα μιας νταλίκας η οποία ήταν σταθμευμένη στα δεξιά του δρόμου. Μια στιγμή, κυρίες και κύριοι αναγνώστες, ήταν αρκετή για να θρηνήσουμε όλοι εμείς οι «παραμένοντες» προσδοκώντας κάτι καλύτερο από τον Αγαπητό Άγιο Βασίλη που σε λίγες μόνον ώρες θα έκανε την εμφάνισή του μοιράζοντας στον καθένας μας τα δώρα που του είχαμε παραγγείλει!

ΤΡΟΧΑΙΟ3

Προσοχή στους δρόμους, ιδιαίτερα τις βροχερές ημέρες του χειμώνα, για να γυρίσουμε με ασφάλεια στα σπίτια μας χωρίς άλλες απώλειες!

Τα σημερινά αυτοκίνητα στην πλειονότητά τους θεωρούνται ασφαλή, χάρις τα πολλά και συνεχόμενα crash test τα οποία υπόκεινται προκειμένου να αποσπάσουν την σχετική πιστοποίηση ασφαλείας, την οποία επιδεικνύουν υπερήφανα στους υποψηφίους οδηγούς, υποδηλώνοντας έτσι την μεγάλη αξιοπιστία την οποία προσφέρουνε απομακρύνοντας την «κακή στιγμή». Ο Χρήστος ήταν ένας οδηγός από εκείνους που αρκετά συχνά ονομάζουμε «καλό τιμόνι». Δηλαδή, εν ολίγοις ήταν ο οδηγός που είχε την κατάλληλη παιδεία και επιδεξιότητα, ώστε να παρακάμψει αρκετές δυσκολίες που τυχόν εμφανίζονταν στον δρόμο του. Ξέρετε όμως κάτι αγαπητοί φίλοι και φίλες, στην καθημερινή μας κίνηση θα πρέπει όλοι μας (και ή πολιτεία) να τηρούμε αυτόν τον έστω απαρχαιωμένο κ.ο.κ με σχετική ευλάβεια καθώς εντός του, περιλαμβάνει αρκετές αλήθειες.

Συνταγή δεν υπάρχει για το “πρόσεχε”, ή το “μπαμπά μην τρέχεις”! Όπως δεν υπάρχει και για τις λακκούβες ή τα σαμαράκια τα οποία μπορούν ακόμη και σήμερα να καταστρέψουν την ανάρτηση των αυτοκινήτων μας και να μας στείλουν στα γνωστά θυμαράκια καθώς αλλάζουν ακόμη και την πορεία του οχήματός μας. Όχι, συνταγή δεν υπάρχει ακόμη και για την αλόγιστη χρήση του αγαπημένου μας πλέον Smartphone που τα κάνει όλα και συμφέρει και εμείς για να το ευχαριστήσουμε δεν εννοούμε να το αφήσουμε από τα χέρια μας ακόμη και όταν οδηγούμε με υψηλές ταχύτητες σε κάποια Ε.Ο. Τα νέα παιδιά θεωρούν παιχνιδάκι την οδήγηση στους απαρχαιωμένους Ελληνικούς δρόμους, καθώς οδηγούν τέλεια σε κάποια φανταστική διαδρομή η οποία λαμβάνει χώρα στην πολύχρωμη οθόνη του Ηλ.Υπολογιστή τους.

ΜΠΟΥΚΩΡΟΣ-ΧΡΗΣΤΟΣ-ΞΑΔΕΛΦΟΣ1

Ο Χρήστος Μπουκώρος ήταν ένα παιδί πρότυπο στην γρήγορη οδήγηση καθώς σεβότανε απόλυτα τους νόμους και τα όρια των δρόμων. Οδηγούσε ακούραστα και πολλές ώρες με μεγάλη ευχαρίστηση καθώς μέσα στο SKODA OCTAVIA που διατηρούσε, αισθανόταν σαν στο σπίτι του.

Οδηγήσαμε οι δύο μας κατά την επιστροφή μας από την μακρινή Τραπεζούντα του Πόντου καλύπτοντας μία απόσταση 2500χλμ με πολλούς κινδύνους αλλά με περίσσεια λογική και σεβασμό συνυπάρχοντας αρμονικά σε μια ξένη χώρα όπου όλοι σχεδόν, βιάζονται! Θα μας λείψει πολύ ο φιλαράκος μας, τόσο σε μένα όσο και στην υπόλοιπη παρέα του Πόντου! Πολύ περισσότερο όμως θα λείψει στους δικούς του ανθρώπους, που πάντοτε ήταν εκεί μαζί του ζώντας τις ίδιες στιγμές και εμπειρίες που ο ίδιος βίωνε! Τα ποδήλατα θρηνούν, όπως και ο μηχανοκίνητος αθλητισμός που τόσο αγαπούσε, το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ δεν θα είναι το ίδιο για μένα χωρίς τον Χρήστο που με βοήθησε με όλες του τις δυνάμεις να ζήσω και να υπηρετήσω σαν ένας γνήσιος υπηρέτης του. Δεν ξεχνιέσαι «ρε πετσί»! Δεν ξεχνιέσαι! Απλά αν θέλεις εσύ ξέρεις, τον σωστό τρόπο, παίρνε πού και πού καμιά 24ωρη άδεια από τον παράδεισο, και αφού περάσεις πρώτα από το «σπίτι» έλα στα όνειρά μου να μου μιλήσεις για τα ωραία τοπία που βρήκες εκεί πάνω και εξερευνείς όπως μόνο εσύ γνωρίζεις! Αντίο φίλε! Να ξέρεις ότι μια μέρα θα ξανασμίξουμε και πάλι εκεί στην Συών όπου όλα είναι γαλήνια και οι έγνοιες του ψεύτικου κόσμου δεν χωρούνε!

Καλό ταξίδι αδερφέ μου Χρήστο Μπουκώρο
Ο φίλος σου Παντελής Τζερτζεβέλης

1378439_10153289496007393_8736528939695423971_n



Facebook Comments